Wczoraj w Quiroga – jednej z większych naszych wiosek – świętowaliśmy odpust ku czci Virgen de la Asunta – Maryi Wniebowziętej. Tej uroczystości przewodniczył padre Luciano, który w każdą niedzielę rano, przez cały rok, celebruje tam Mszę Świętą.

15 sierpnia to także w naszym departamencie Cochabamba dzień wolny od pracy, związany z uroczystościami ku czci Virgen de Urkupiña w Quillacollo, która każdego roku przyciąga tysiące pielgrzymów. Początki tej tradycji sięgają XVIII wieku. Według miejscowego przekazu pewnego dnia uboga pasterka spotkała na wzgórzu Cota piękną kobietę z Dzieciątkiem Jezus. Dziewczynka opowiedziała o tym spotkaniu, a gdy mieszkańcy przyszli na miejsce, zobaczyli Maryję, która następnie uniosła się do Nieba. Dziewczynka miała wskazać miejsce, gdzie widziała Maryję, wołając w języku quechua: „Orqopiña, orqopiña!”, czyli: „Tam jest na górze! Tam jest na górze!”

Jest w tym wszystkim coś niezwykłego. Cicha obecność Matki Bożej, tak bardzo wyczuwalna w codziennym życiu prostych ludzi, w tych dniach staje się jednocześnie obecnością bardzo głośną – w radosnym świętowaniu. Maryja od pokoleń ma tutaj wyjątkowe miejsce. Tak często Jej figurki i obrazy znajdujące się w lokalnych domach towarzyszą ludziom w codzienności. Mam nadzieję, że pomimo często spotykanych magicznych naleciałości w lokalnej religijności, Maryja i pobożność do Niej będą coraz skuteczniej prowadzić do Chrystusa i do Nieba.

Poza tym maryjnym akcentem tydzień minął w swoim zwyczajnym misyjnym rytmie – pośród wyjazdów do wiosek, pracy na miejscu, odwiedzin chorych, spotkań i innych codziennych działań duszpasterskich.

Tradycyjnie, ale też naprawdę bardzo szczerze, z serca – dziękuję, że jesteście. Pamiętam o Was tak, jak potrafię, w moich modlitwach, szczególnie w maryjnym rytmie codziennego Różańca.

Virgen de la Asunta, Virgen de Urkupiña – rueguen por nosotros.