Wniebowstąpienie Jezusa jest źródłem nadziei, a zarazem pozostawia wiele pytań.

Misja zlecona: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię…”

Radość zanurzona w tym co niewidzialne – zaufanie, miłość, obecność.

Nieraz się zastanawiam jak te 10 dni między wniebowstąpieniem, a Zesłaniem Ducha Świętego wyglądały u Apostołów.

Wydaje mi się, że była to lekcja cierpliwości i zaufania.

Niezmiennie uwielbiam dotykać tej tajemnicy. Ma ona w sobie coś wyjątkowego.

Patrzeć dalej i głębiej. Często to trudne, ale daje sens. I działa. Jest moc. Alleluja.

Dzięki Ci Boże, że dajesz się poznawać.

Dzięki Wam Bracia i Siostry, że mi w tym pomagacie.

Dzięki za Wasze towarzyszenie.

Pamiętam o Was.

Czasem bardzo po cichu i niewidocznie.

+

Minione dni jak trochę zdjęcia wskazują nie były nudne. Spotkania, słuchanie, formacja, modlitwa, świętowanie. A ON niezmiennie pośród tego jest – choć czasem trochę ukrycie.

A na koniec chętnych zapraszam na mały spacerek po ryneczku w Cochabambie ;)