Zaprzeć się siebie.

Wziąć swój krzyż.
Naśladować Ciebie.

Krótkie. Jasne.
A tak często niełatwe.

Dzięki za tych,
którzy pokazują, jak nieść krzyż
razem z Tobą.

Dzięki Ci za wspólną drogę,
za to, że zawsze jesteś
i że chce Ci się być.

Dzięki Ci, że można na Ciebie liczyć,
kiedy idzie się lekko,
ale też za te momenty,
kiedy jest trudno.

Dzięki za drogę.

A w tygodniu — wielobarwnie.
Świętowanie z katechistami ich święta,
chwile zatrzymania, odwiedziny,
duszpasterskie klimaty.

Czterdziestolecie duszpasterstwa młodzieży,
modlitwa, formacja, wnioski, wdzięczność, plany…

Alleluja!

+