Jezu, wielokroć uczysz mnie patrzeć dalej i głębiej...

Dzisiejsza Ewangelia, Twoje przemienienie na Taborze to potwierdza.
Tam, dobrowolnie wybrałeś drogę do Nieba przez krzyż.
A ja często boję się cierpienia swojego i innych.
Na szczęście nie zostawiasz mnie w tym.
Jesteś zawsze, choć nieraz niedostrzegalny moimi oczami.
Uzdrów moje serce i oczy.
Wiem, wiem. Recepta gotowa - Twoje Słowo.
Dzięki wielkie. Często tego nie doceniam.
Tajemnica wolności.
Dużo nie mówisz.
Jesteś i świadczysz.
Też tak chcę
Pomagasz zobaczyć więcej.
Widzieć sercem zsynchronizowanym z Twoim to trudne zadanie.
Ale pomagasz jak możesz, dzięki za czas Wielkiego Postu.
Dziękuję za czas rekolekcji tych słuchanych i głoszonych.
Dziękuję za czas codziennych rekolekcji.
Mówisz do mnie przez Twoje słowo i codzienne wydarzenia.
Lata lecą, a moje słuchanie jeszcze średnio mi wychodzi.
Często nadal nie widzę lub niedowidzę.
Ale na szczęście Twoja niepojęta cierpliwość to ogarnia.
Pokazujesz mi Twoje oblicze w drugim człowieku.
Nie jest to łatwe, czasem nawet mega trudne.

A co u mnie?
Poruszam się między kroplami.
Obfite deszcze trwają.
Jest zielono, ale też gdzieniegdzie niebezpiecznie.
Lawiny błotne, zwalone kamienie, nieprzejezdne drogi i rzeki.
Najstarsi górale nie pamiętają takiego marca.
Nie wszędzie jest dojazd.
Mega były odwiedziny chorych.
Codzienność duszpasterska i internatowa kręci się dobrze.
Był dzień skupienia z siostrami i katechistami.
Goście, wizyty, spotkania, rozmowy.
I tak leci.
Piękny czas.
Uczę się dziękować za krzyż.
Pokój +

W sposób szczególny w dzisiejszą Niedzielę Ad Gentes dziękuję wszystkim moim misyjnym Aniołom!!!

Dziękuję Ad Gentes