Jedną z największych radości z posługi misyjnej w Boliwii jest dla mnie możliwość odwiedzin parafian na wioskach, których jest ponad 70 w naszej parafii. Jeszcze wszystkich osobiście nie miałem okazji poznać z racji na pewien podział opieki nad tymi wspólnotami między księżmi.

Niemniej jednak wizyty w wioskach są dla mnie wyjątkową okazją doświadczania działania Pana Boga poprzez parafian - tak często bardzo oddalonych od Aiquile z racji na położenie ich miejscowości. Powoli przyzwyczajam się do tych odległości, kiedy potrzeba godzinę lub nawet dwie, aby dotrzeć samochodem terenowym do niektórych wiosek. Ich oddalenie i rozproszenie pośród pięknych gór sprawia wrażenie, że żyją oni w nieco innym świecie. Chodzi mi o okoliczności przyrody połączone z bardzo małym zaludnieniem tych obszarów.  Szkoły liczące niejednokrotnie po kilkunastu uczniów, nauczyciele pozostający od poniedziałku do piątku w tych miejscowościach, uczniowie przemierzający godzinną lub nawet dwugodzinną drogę do szkoły na własnych nogach, a także niesamowita radość z otrzymanego cukierka - to mówi samo za siebie…

Bardzo często mam wrażenie, że czas bardzo powoli tam płynie, a przy okazji lokalne przywiązanie do punktualności jest bardzo względne, co uczy mnie nieraz dystansu do zegarka ;)

Dzięki naszemu głównemu katechiście Zenkowi (już od ponad 30 lat posługuje w naszej parafii) mam możliwość lepszego kontaktu z mieszkańcami wiosek, którzy bardzo często czują się bardziej swobodnie w towarzystwie dobrze znanego im Bożego człowieka, który jak trzeba wszystko wyjaśnia w lokalnym języku quechua.

Takie kilka słów refleksji pozostawiam w dzisiejszej relacji i niech pozostałe zdjęcia będą okazją do odgadnięcia innych minionych wydarzeń tego tygodnia.

Bardzo polecam Waszej modlitwie wszystkie świeckie osoby posługujące w tutejszym lokalnym Kościele, ponieważ ich posługa często bywa niedoceniana w działaniu misyjnym i duszpasterskim.