21 czerwca 2026

lądując

Powoli ląduję.

Pozostają w sercu spojrzenia, uściski, gesty i słowa.

I wiele tego, czego nie wypowiedziano.

Dziękuję - razem i z osobna.

Choć mam wrażenie, że wciąż nie umiem okazać wdzięczności tak, jak noszę ją w sercu.

Dziękuję za obecność.

Za cierpliwość.

Za modlitwę.

Za wsparcie.

Za otwarte serce.

To samo niebo.

Nieco inna ziemia.

I Jego Miłość.

 

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
49 0.056634187698364