Spotkania, spojrzenia, rozmowy, modlitwa.
Taka codzienność ma w sobie niesamowity urok.
Bez zabiegania o zauważenie, bez pośpiechu.
Widząc różnice, niechciane trudności.
Przyglądając się, zatrzymując się.
Spokojnie, słuchając ze skupieniem.
Pośród najzwyklejszych chwil kryje się ON.
Lubię to.

Minione dni to powrót na tory powakacyjnej codzienności.
Parafia, internat, wioski, duszpasterstwo.
Polecam się Waszej modlitwie. Proszę dziś szczególnie za młodzież z naszych parafii.
Pamiętam o Was. +