W Boliwii wczoraj obchodziliśmy pierwszy dzień wiosny, a zarazem dzień przyjaźni i ucznia.

Kolejny tydzień i dzień.

Tu i ówdzie coś kwitnie, budzi się do życia.

Choć trudności dookoła nie brakuje, to na szczęście jest ON – źródło życia i radości.

Trudno mi wyobrazić sobie życia bez więzi. Szczególnie kiedy widzę, że dzięki nim, szara codzienność może być kolorowa.

Okazji do wzruszeń ciąg dalszy.

Jest radość.

Ostatnie dni, to dla mnie po raz kolejny doświadczenie wielkiej wdzięczności za obecność, towarzyszenie i wsparcie.

Szczególne podziękowania dziś wyrażam wobec księży z diecezji gdańskiej – cieszę się, że mam w Was bracia mocne wsparcie.

To uskrzydla.

Dzięki.

+

Dziś poza fotorelacją filmik z cmentarnej wizyty